Skip to main content

Geplaatst in ONDERZOEKEN.

Echocardiografie (echografie van het hart)

Echografie van het hart

Echocardiografie

Een echografie van het hart of echocardiografie is een onderzoek waarbij de arts met een echosonde via geluidsgolven het hart in beeld brengt.

Een echocardiografie kan gebeuren via de borstkas (transthoracaal echocardiogram) of via de slokdarm (slokdarm echocardiogram of transoesofagaal echocardiogram).

Het onderzoek kan gebeuren in rust, of bij een geactiveerde toestand van het hart. Dit is dan een stress echocardiografie. Het hart wordt geactiveerd door medicatie (dobutamine stress echocardiografie) of via fysieke inspanning (ligfiets echocardiografie).

Transthoracaal echocardiogram (TTE)

Wat is dit onderzoek?

Dit is een echo van het hart, waarbij de echosonde op de borstkas van de patiënt geplaatst wordt. Een echosonde zendt geluidsgolven uit. Deze reflecteren op structuren in het lichaam, en op die manier kan een beeld gevormd worden van inwendige organen. Echo-onderzoeken zijn goedkoop en veilig. Er worden geen schadelijke stralen gebruikt. Het onderzoek is ook volledig pijnloos.

Waarom dit onderzoek?

Het in beeld brengen van het hart is één van de basis onderzoeken bij een cardioloog. Via de echo kunnen we te weten komen hoe de hartspier en kleppen eruit zien, hoe de samentrekking van de hartspier is, hoe de kleppen functioneren, of er vocht rond het hart is, …. We kunnen ook stroomsneldheden van het bloed of bewegingssnelheden van de hartspier meten, en op die manier een indruk krijgen over de drukken in het hart en de longen.

Verloop van het onderzoek

U gaat met ontbloot bovenlichaam in linker zijlig liggen, met de linkerarm omhoog. De cardioloog zal op verschillende plaatsen op de borstkas een lichte druk uitoefenen met de echosonde. Er zal ook gel gebruikt worden om een goede geleiding tussen de sonde en het lichaam te verzekeren. Het onderzoek duurt enkele minuten en is pijnloos.

Transoesofagaal echocardiogram of slokdarm echocardiogram (TEE)

Wat is dit onderzoek?

Dit is een echo van het hart, waarbij we de fijnste structuren van het hart goed in beeld willen brengen, nog beter dan bij een transthoracaal echocardiogram (via de borstkas). Dit kan door de patient een kleine echosonde te laten inslikken. De tip van de sonde bevat de echo zender. Eens ingebracht in de slokdarm, zit deze vlak achter het hart en kunnen heel gedetailleerde beelden gemaakt worden van het hart. Een echosonde zendt geluidsgolven uit. Deze reflecteren op structuren in het lichaam, en op die manier kan een beeld gevormd worden van inwendige organen. Echo-onderzoeken zijn goedkoop en veilig. Er worden geen schadelijke stralen gebruikt. Het onderzoek is ook volledig pijnloos.

Waarom dit onderzoek?

Omdat we dichter bij het hart zitten met de echosonde, en de echogolven dus minder diep moeten raken tot aan het hart, kunnen echogolven met een andere golflengte gebruikt worden, waarbij we een betere resolutie krijgen en structuren dus veel zuiverder kunnen gaan zien. We gebruiken dit onderzoek bijvoorbeeld om kleppen beter in beeld te brengen. Of om op zoek te gaan naar kleine klontertjes in het hart of tekenen van klepontstekingen. Ook kunnen we dit onderzoek gebruiken om na te gaan of er aangeboren gaatjes in de tussenschotten van het hart zijn.

Verloop van het onderzoek

Het onderzoek gebeurt nuchter. U hoeft er niet voor verdoofd te worden. Wel wordt de keel lokaal verdoofd met een spray. U gaat met ontbloot bovenlichaam in linker zijlig liggen, met de linkerarm omhoog. Op de borstkas worden enkele kabeltjes gekleefd, die het hartritme zullen registreren. Er wordt met een spray een lokaal verdovend middel in de mond aangebracht. Deze smaakt niet lekker. De keel reageert al snel met een gevoel zoals u kent van bij de tandarts: het lijkt alsof de keel wat opzwelt, en ze voelt verdoofd aan. De keel zwelt echter niet echt op, de luchtweg blijft mooi open. De echosonde is ongeveer een kleine vinger dik en glad. Ze wordt voor elk gebruik gedesinfecteerd. U krijgt een plastic bijtringetje tussen de tanden, zodat er niet op de sonde gebeten wordt. De sonde wordt op de tong gelegd en rustig in 2 seconden naar achteraan in de keel geschoven. Dan wordt u gevraagd eens te slikken. De sonde glijdt in de slokdarm en blijft daar ter plaatse. De cardioloog houdt het andere einde van de sonde vast en maakt kleine bewegingen met de sonde. Eens het onderzoek klaar is, trekt de cardioloog de sonde terug en glijdt deze in een vlotte beweging uit de mond van de patiënt. Veel mensen zijn wat nerveus voor dit onderzoek, vooral omdat ze niet goed weten wat te verwachten of omdat ze angst hebben niet te zullen kunnen ademen. Het onderzoek is volstrekt pijnloos. Gedurende het hele onderzoek kan u gemakkelijk ademen, door de neus of de mond, volgens wat u het prettigst vindt. De sonde komt niet in de luchtpijp en zal dus niet de ademhaling blokkeren. Het gebeurt wel dat u, zeker in de eerste minuut van het onderzoek, enkele keren moet wurgen. Aangezien u nuchter bent kan dit geen kwaad, u zal niet braken. Er wordt ook een absorberende doek aangebracht onder uw hoofd, waar eventueel opkomend speeksel kan op uitlopen. De meest effectieve methode om het wurgen te kalmeren is de spieren van de nek en schouders te ontspannen, en u te concentreren op de ademhaling. Het helpt om diepe, lange in- en uitademhalingen te maken. De verpleegkundige, die het hele onderzoek aan uw zijde blijft staan, zal u daarin begeleiden.

Voorbereiding voor het onderzoek

We vragen u om nuchter te komen (6 uur geen eten of drinken). Medicatie kan nog met een klein slokje water ingenomen worden vroeg in de ochtend van het onderzoek. Wanneer u niet nuchter bent, kan het onderzoek helaas niet doorgaan. Voor sommige indicaties (namelijk voor het opsporen van verbindingen tussen de hartkamers of wanneer echocontrast toegediend moet worden) zal er vlak voor het onderzoek een infuus geplaatst worden in de arm. Dit is om tijdens het onderzoek fysiologisch water of echocontrast te kunnen toedienen. Het infuus wordt na het onderzoek onmiddellijk terug verwijderd.

Duur van het onderzoek

De voorbereiding neemt een tiental minuten in beslag. Het onderzoek zelf, met de sonde in de slokdarm, duurt enkele minuten. U kan nadien onmiddellijk normaal functioneren, u mag ook autorijden. We vragen u wel om een uur te wachten om te eten of te drinken, tot de verdovende spray helemaal uitgewerkt is. Dit om verslikken te voorkomen.

Ligfiets echocardiografie

Wat is dit onderzoek?

Bij dit onderzoek wordt een gewone echocardiografie via de borstkas gemaakt (transthoracaal echocardiogram). De patiënt ligt hierbij echter niet op een onderzoekstafel in linker zijlig, maar zit op een ligfiets. Deze ligfiets kan wat naar links gekanteld worden, waarbij de patiënt dan een inspanning kan leveren (fietsen) terwijl de cardioloog de beelden kan maken (stress echocardiografie)

Waarom dit onderzoek?

Soms is het nuttig de werking van de hartspier en de hartkleppen te bekijken tijdens een inspanning. Op die manier kan men bijvoorbeeld nagaan of kleppen meer beginnen lekken naarmate het hart harder moet werken. Of men kan evalueren of de hartspier minder goed gaat samentrekken bij een inspanning, wat een teken van een verstopte kransslagader kan zijn. Ook kan de evolutie van de longdrukken bij inspanning ingeschat worden.

Verloop van het onderzoek

U neemt met ontbloot bovenlichaam plaats op een ligfiets. Er zullen kabeltjes op uw borstkas gekleefd worden om uw hartritme te volgen. Uw voeten rusten op pedalen. Uw handen kunnen steuntjes vastgrijpen naast u. Omdat de hele ligfiets wat naar links gekanteld zal worden, zult u ook een buikriem bevestigd krijgen, zodat u mooi vast blijft zitten op de fiets. Eens het ondezoek start mag u fietsen, aan een tempo van 50 a 60 toeren per minuut. Dit wordt aangegeven op een schermpje voor u. Elke minuut of twee minuten zal er iets meer weerstand op de trappers komen. De cardioloog zal tijdens het onderzoek met de echosonde op uw borstkas een lichte druk uitoefenen en de beelden bekijken. Eens het onderzoek voorbij is, kunt u van de fiets stappen.

Voorbereiding voor dit onderzoek

Er is geen specifieke voorbereiding nodig. U hoeft niet nuchter te zijn. Er is voor dit onderzoek meestal geen infuus nodig, tenzij de cardioloog het nodig zou achten om echocontrast toe te dienen om een betere beeldkwaliteit te bekomen.

Duur van het onderzoek

De voorbereiding neemt een tiental minuten in beslag (plaats nemen op de fiets, kabeltjes en bloeddrukmeter aanleggen, uitleg krijgen over het onderzoek). De fase van het fietsen zelf neemt 5 a 10 minuten in beslag, afhankelijk van hoelang u het fietsen kan volhouden met de benen. Na het onderzoek functioneert u normaal. U kan onmiddellijk met de wagen rijden.

Dobutamine stress echocardiografie

Wat is dit onderzoek?

Bij dit onderzoek wordt een gewone echocardiografie via de borstkas gemaakt (transthoracaal echocardiogram). Via een infuus wordt een medicijn toegediend (dobutamine). Hierdoor zal het hart in toenemende mate sneller en vinniger beginnen samentrekken. De cardioloog kan dan met de echo het hart in deze toestand bestuderen.

Waarom dit onderzoek?

Dit onderzoek wordt gebruikt om na te gaan of delen van de hartspier minder goed beginnen samentrekken naarmate het hart inspanning levert. Dit kan een uiting zijn van een verstopte kransslagader. Ook kan het gebruikt worden om te zien of een verdikte hartspier de uitstroom van het bloed niet belemmert bij hogere hartfrequenties.

Verloop van het onderzoek

Er wordt voor dit onderzoek altijd een infuus geplaatst. Eens dit geplaatst is gaat u met ontbloot bovenlichaam in linker zijlig liggen, met de linkerarm omhoog. Er worden enkele kabeltjes op uw bovenlichaam gekleefd, om uw hartritme te kunnen volgen. Er zal een bloeddruk manchette aan uw arm bevestigd worden om op gezette tijdstippen uw bloeddruk te volgen. Het medicijn (dobutamine) wordt langzaam toegediend, de dosis wordt langzaam opgedreven. We beogen een hartfrequentie die minstens 80% bedraagt van de verwachte maximale hartfrequentie voor uw leeftijd. Eens deze hartfrequentie bereikt is, krijgt u een ander medicijn toegediend dat het hart snel weer tot rust laat komen. Tijdens de toediening van het medicijn voelt u hartkloppingen opkomen. Sommige mensen voelen ook een warmte of enige druk op hun blaas. Het onderzoek is niet pijnlijk. Tijdens het onderzoek maakt de cardioloog op verschillende momenten een echocardiogram, door met de echosonde een lichte druk op uw bovenlichaam uit te voeren.

Voorbereiding voor dit onderzoek

U wordt gevraagd om nuchter te komen, dit om te voorkomen dat u onwel zou worden bij de toediening van het medicijn. U mag gerust uw ochtendmedicatie nog innemen. In het geval u een betablokker neemt als medicijn, zal u meestal gevraagd worden om deze de dag van het onderzoek niet in te nemen. Een bètablokker remt namelijk het effect van dobutamine. Het is ook raadzaam om met een eerder lege blaas naar het onderzoek te komen, omdat sommige mensen een lichte druk op de blaas voelen tijdens het toedienen van dobutamine. Er zal een infuus geplaatst worden door de verpleegkundige vlak voor het onderzoek. Dit infuus wordt na het onderzoek onmiddellijk verwijderd. Na het onderzoek functioneert u normaal. U kan onmiddellijk met de wagen rijden.

Duur van het onderzoek

De voorbereiding neemt een tiental minuten in beslag (plaats nemen op de onderzoekstafel, kabeltjes en bloeddrukmeter aanleggen, uitleg krijgen over het onderzoek). De toediening van het medicijn zelf duurt ook enkele minuten. Eens de maximale hartslag bereikt is zal het hart in een paar minuten tijd ook terug tot rust komen.

Echocardiografie

Terug

Lees meer …Echocardiografie (echografie van het hart)

Geplaatst in ONDERZOEKEN.

Implanteerbare loop recorder (ILR)

Implanteerbare loop recorder

Opvolging hartritme

Een implanteerbare loop recorder (ILR) is een klein toestelletje dat wordt geplaatst ter opvolging van het hartritme gedurende lange tijd (tot 3 jaar). Het toestel wordt onder lokale verdoving onder de huid geïmplanteerd.

  • Lr 1

  • Lr 2

INDICATIE

Een loop recorder kan worden geïmplanteerd ter opsporing van ritmestoornissen, zoals voorkamerfibrillatie. Dit is bijvoorbeeld aangewezen na het doormaken van een hersenberoerte waarvan de oorzaak niet gekend is.

Daarnaast wordt een loop recorder geïmplanteerd bij patiënten die herhaaldelijk het bewustzijn verliezen, zonder gekende oorzaak. Nadat de patiënt is flauw gevallen, kan via uitlezing van het toestel bekeken worden of een ritmestoornis of een zeer trage hartslag (bradycardie) aan de oorzaak lag van het bewustzijnsverlies.

VOORBEREIDING OP HET ONDERZOEK

Opname in het ziekenhuis

De plaatsing van de loop recorder gebeurt via een korte opname in het dagziekenhuis.

Medicatie

Thuismedicatie mag ongewijzigd verdergezet worden voorafgaand aan het onderzoek. Ook bloedverdunners worden normaal gezien niet onderbroken voor de implantatie. Breng steeds uw medicatie mee naar het ziekenhuis bij opname.

Allergie

Meld bij opname in het ziekenhuis indien u allergisch of overgevoelig bent aan bepaalde medicatie of andere zaken: ontsmettingsmiddelen, verdovende medicatie,…

Eten en drinken

U mag voorafgaand aan het onderzoek na middernacht niet meer eten en drinken. Ochtendmedicatie mag u wel innemen met een kleine hoeveelheid water.

HET ONDERZOEK

Het onderzoek gaat door in de operatiezaal. Een infuus wordt geplaatst, om eventueel medicatie toe te dienen tijdens de plaatsing. U blijft wakker tijdens het onderzoek. U zal op de operatietafel geplaatst worden, waarna steriele doeken over het bovenlichaam worden geplaatst. De huid links naast het borstbeen wordt lokaal verdoofd, zodat de implantatie niet pijnlijk is. De implantatie zelf gebeurt via een kleine insnede (minder dan 1 cm), waarna het toestelletje onder de huid geschoven wordt. De insnede wordt vervolgens opnieuw gesloten met een hechting.

De duur van de implantatie duurt 15 minuten.

NAZORG

U mag de dag van het onderzoek opnieuw naar huis. Er wordt een proper verband geplaatst over de operatiewonde. Hiermee mag u de eerste dagen niet onder water. De hechting dient na ongeveer 7 dagen verwijderd te worden.

U zal een toestel meekrijgen, dat u thuis in de slaapkamer kan plaatsen. Dit toestel maakt ’s nachts contact met uw geïmplanteerde toestel. Zo er ritmestoornissen worden vastgesteld, zal een bericht worden doorgestuurd naar het systeem in ons ziekenhuis, zodat wij snel op de hoogte zijn en u kunnen contacteren voor het verdere beleid.

U krijgt tevens een identificatiekaart van het toestel mee. Dit houdt u best bij zich in de portefeuille.

RISICO'S EN COMPLICATIES

De risico’s tijdens implantatie van een loop recorder zijn zeer klein. Er is een kleine kans op infectie van het toestel enige tijd na de implantatie. Contacteer uw behandelende arts indien het litteken gaat ontsteken, rood verkleurt of opzwelt.

LEVEN MET EEN LOOP RECORDER

Hoe lang gaat de batterij mee?

De levensduur van de batterij bedraagt ongeveer 3 jaar. Nadien wordt het toestel meestal opnieuw verwijderd.

Welke invloed heeft elektrische apparatuur?

Sterke elektromagnetische velden kunnen de correcte werking en registratie van het toestel beïnvloeden. Vermijd een lang verblijf in de buurt van sterke magnetische of elektrische velden.

Welke invloed hebben beveiligingssystemen?

Controlepoortjes in luchthavens of winkels vormen normaal geen probleem. Loop vlot doorheen de poortjes en blijft niet stilstaan, teneinde de correcte werking van het toestel niet te beïnvloeden. Wanneer er een alarm zou afgaan, toon dan uw identificatiekaart van het toestel.

Mag ik beeldvormende onderzoeken ondergaan met magnetische straling?

Het ondergaan van MRI-scanners in magnetische velden is toegelaten, op voorwaarde dat het toestel langer dan 6 weken geïmplanteerd is.

Loop recorder

Terug

Lees meer …Implanteerbare loop recorder (ILR)

Geplaatst in ONDERZOEKEN.

Tilttest

Tilttest

Kanteltafelonderzoek

Een tilttest of kanteltafelonderzoek is een onderzoek waarbij men tracht na te gaan wat de oorzaak kan zijn van bijvoorbeeld frequent flauwvallen (syncope), duizeligheid, ijlhoofdigheid, zweetaanvallen,... De test kan deze klachten in veilige omstandigheden uitlokken. De totale duur van de test bedraagt ongeveer een uur.

ACHTERGROND

Voor een goede bloedvoorziening doorheen ons lichaam worden bloeddruk en pols door middel van impulsen vanuit het autonome zenuwstelsel voortdurend en onbewust geregeld en afgestemd op verschillende ‘stress’ situaties (een warme omgeving, langdurig rechtstaan, psychische prikkels zoals stress en angst,...). Wanneer men lang stilzit of rechtstaat, gaan in normale omstandigheden de bloedvaten in de benen uitzetten. Hierdoor vloeit er minder bloed terug naar het hart en de hersenen.

Om dit te compenseren gaat het hart wat sneller slaan en gaan de bloedvaten in de benen vernauwen. In sommige gevallen echter kunnen de bloedvaten in de benen nog meer uitzetten (i.p.v. samen te trekken). Hierdoor krijgen het hart en hersenen minder bloed waardoor er klachten ontstaan, gaande van duizeligheid tot zelfs flauwvallen. Met een tilttest wordt nagegaan of er al dan niet een normale regeling voor de bloeddruk en pols optreedt in het lichaam.

VOORBEREIDING OP HET ONDERZOEK

  • Je moet nuchter blijven (niets eten of drinken) voor het onderzoek. De ochtendmedicatie mag ingenomen worden met een kleine hoeveelheid water. Tijdens het onderzoek wordt men zelden misselijk, maar het nuchter zijn is belangrijk omdat de bloeddrukregeling voor en na de maaltijd licht verschillend is.
  • Aandacht voor diabetespatiënten: omdat je nuchter dient te zijn, moet de dosis van de medicatie eventueel verminderd worden. Bevraag dit vooraf aan je arts.
  • Omdat je lang moet rechtstaan, doe je best gemakkelijke schoenen aan.

HET ONDERZOEK

Na het overlopen van je medische gegevens en laatste klachten ga je met een ontbloot bovenlichaam (bh mag aanblijven) op een horizontale kanteltafel liggen. Aan je arm wordt een manchette voor bloeddrukmeting aangedaan en op je borst worden elektrodes aangebracht voor het ECG (elektrocardiogram of hartfilmpje).

Tijdens het onderzoek zal de bloeddruk regelmatig gecontroleerd worden en worden er ook verschillende ECG’s afgenomen. Om te voorkomen dat je bij eventueel flauwvallen jezelf zou kunnen bezeren, word je vastgemaakt met een riem over het bekken en een riem op de borst. Het licht wordt gedimd. De test start de eerst 10 minuten in horizontale, liggende houding. Hierna wordt de tafel geleidelijk rechtop geplaatst tot ± 60°. Je blijft dan voor 40 minuten in deze positie rechtop staan. Tijdens het onderzoek worden visuele stimulatie en andere communicatie vermeden. Indien je klachten ervaart tijdens de test worden er extra bloeddrukcontroles en ECG’s genomen. Uiteindelijk is het de bedoeling van deze test om vast te kunnen leggen wat er precies met je gebeurt wanneer je je klachten krijgt. Bij eventueel flauwvallen wordt de tafel onmiddellijk neergelegd. In de meeste gevallen komen patiënten direct terug bij bewustzijn. In een zeldzaam geval moet een infuus geplaatst worden om herstel van het bewustzijnsverlies te bespoedigen met eventuele vocht- of medicatietoediening.

Indien je een positieve tilttest aflegt (duizeligheid, misselijkheid, flauwvallen, bloeddrukval, te trage pols, hartritmestoornissen,…), word je nadien door een cardioloog gezien voordat je het ziekenhuis opnieuw verlaat. De meeste patiënten voelen zich na de test wat vermoeid, maar rijden met de wagen is toegestaan. Je huisarts krijgt een kopie van het onderzoeksverslag.

BROCHURE

Tilttest

Terug

Lees meer …Tilttest

Geplaatst in ONDERZOEKEN.

Isotopenonderzoek

Isotopenonderzoek van het hart

Nucleaire geneeskunde

Een isotopenonderzoek van het hart wordt uitgevoerd op de dienst nucleaire geneeskunde.

Bij een isotopenonderzoek van het hart wordt een kleine hoeveelheid radioactieve stof toegediend, ook wel een speurder of “tracer” genoemd. Door te bestuderen hoe deze tracer zich verdeelt in en rond de hartspier, kan informatie bekomen worden over bepaalde ziektebeelden.

De meest frequent gebruikte nucleaire onderzoeken binnen de cardiologie zijn de cardiale SPECT, de cardiale PET en de botscan.

CARDIALE SPECT - Doorbloedingsonderzoek van de hartspier

Een cardiale SPECT of Myocard Perfusie SPECT (Single Photon Emission Computed Tomography) is een nucleaire ‘stress test’. Twee sets van beelden die de doorbloeding van het hart in beeld brengen, worden bekomen. Eén na ‘stress’ (waarbij maximale doorbloeding van het hart gevraagd wordt door fysieke activiteit of door medicatie) en één in rust. Door beide sets beelden te vergelijken met elkaar, wordt informatie bekomen over regio’s van verminderde doorbloeding of schade aan de hartspier.

VOORBEREIDING

Het onderzoek bestaat uit twee delen (een onderzoek tijdens stress en een onderzoek in rust), die op verschillende dagen plaatsvinden. Je krijgt dus 2 afspraken.

Je moet voor beiden delen nuchter zijn. Je mag bovendien 12 uur voor het stressonderzoek geen koffie, thee of cola drinken, of chocolade eten. Dit beïnvloedt het resultaat van het onderzoek.

Bepaalde hartmedicatie kan een invloed hebben op het onderzoek en moet onderbroken worden. Uw arts zal dit op voorhand met u bespreken.

Licht ons vooraf in als je (mogelijk) zwanger bent of borstvoeding geeft.

Indien nodig mag er 1 familielid of begeleider meekomen. Kinderen en zwangere vrouwen zijn niet toegelaten als begeleider

VERLOOP

Voor het onderzoek

Schrijf je eerst in aan het onthaal van het ziekenhuis. Nadien meldt u zich aan op het secretariaat van de dienst nucleaire geneeskunde of op de dienst hart- en vaatziekten (als je een fietsproef moet uitvoeren).

Voor het stressonderzoek belasten we je hart door middel van een fietsproef (op de dienst hart- en vaatziekten) of medicatie (op de dienst nucleaire geneeskunde). Tijdens deze belasting spuiten we een licht radioactief product in via een ader in de arm om nadien beelden te kunnen maken. Dit product moet voor beide onderzoeken ongeveer een uur inwerken.

Het onderzoek

Je neemt liggend op de rug plaats op de cameratafel. Er worden enkele elektroden op de borstkas geplaatst om de hartactiviteit te registreren. Er worden beelden gemaakt met de camera, die langzaam rond de borstkas draait. Het maken van de beelden duurt ongeveer 20 minuten. Voor goede beeldkwaliteit is het belangrijk om goed stil te liggen.

Na het onderzoek

Na het maken van de beelden mag je de dienst verlaten. Eten en drinken is toegestaan, evenals met de auto rijden.

CARDIALE PET - Metabole activiteit in en rond het hart

Bij een cardiale PET wordt via een infuus glucose toegediend, dat gemerkt is met een nucleaire tracer. Levende hartspiercellen nemen glucose op (op voorwaarde dat de patient strikt nuchter is en de dag voor het onderzoek de juiste dieetrichtlijnen volgde). Door te bestuderen of er zones in de hartspier zijn waar er eventueel geen glucose opgenomen wordt, kunnen littekens in het hart opgespoord worden. Door te bekijken of er zones zijn waar er abnormaal veel glucose verbruikt wordt, kunnen zones van ontsteking opgespoord worden.

Voorbereiding en verloop van het onderzoek

U kan de brochure van het PET Centrum hier vinden.
Opgelet: Voor een PET-scan van het hart is het zeer belangrijk dat u daags voor het onderzoek een
strikt koolhydraat vrij dieet volgt. Wanneer u dit niet doet, zal de scanner niet de juiste informatie
opleveren. U zal deze informatie meekrijgen bij het plannen van het onderzoek.

BOTSCAN - Eiwit opstapeling in het hart: de botscan

Door het uitvoeren van een botscan met een nucleaire tracer, kan bestudeerd worden of deze tracer zich ook in de hartspier opstapelt. Dit kan passen bij bepaalde ziekten waar abnormale eiwitten zich neerzetten in de hartspier.

Voorbereiding

U hoeft niet nuchter te zijn voor dit onderzoek. De thuismedicatie mag ongewijzigd worden verdergezet. Licht ons op voorhand in indien u zwanger bent of borstvoeding geeft. Indien nodig mag er 1 familielid of begeleider meekomen. Kinderen en zwangere vrouwen zijn niet toegelaten als begeleider.

Verloop - Voor het onderzoek

Schrijf je eerst in aan het onthaal van het ziekenhuis. Nadien meldt u zich aan op het secretariaat van de dienst nucleaire geneeskunde. Je krijgt een injectie met een kleine hoeveelheid licht radioactief product via een ader, meestal in de arm. Dit product moet enkele uren inwerken (je hoeft tijdens deze wachttijd niet op de dienst te blijven). Na de inspuiting is het belangrijk om 1 liter extra te drinken (wat, koffie, thee,…).

Het onderzoek

Net voor het maken van de beelden is het belangrijk om een lege blaas te hebben. Vervolgens worden de beelden gemaakt, eventueel aangevuld met detailopnames of een aanvullende CT-scan. De totale duurtijd van de scan kan tot 45 minuten bedragen. Voor goede beeldkwaliteit is het belangrijk om stil te liggen.

Na het onderzoek

Na het maken van de beelden mag je de dienst verlaten. Eten en drinken is toegestaan, evenals met de auto rijden.

BROCHURE

Isotopen

Terug

Lees meer …Isotopenonderzoek

Geplaatst in ONDERZOEKEN.

MRI-scan van het hart

MRI-scan van het hart

Magnetische resonantie

Een MRI scan van het hart is een magnetische scan van het hart. Er worden geen röntgenstralen gebruikt.

WAAROM

Een MRI-scan kan de structuur en functie van de hartspier (het myocard) heel mooi in beeld brengen. Door het gedrag van een contrastmiddel te bestuderen, kunnen zones van littekenvorming in de hartspier gevonden worden. Het contrastmiddel dat gebruikt wordt bij het maken van een MRI scan is niet belastend voor de nieren. Ook opstapeling van bepaalde stoffen (ijzer, eiwitten) of vervetting van de hartspier) kan bestudeerd worden. Hiernaast kunnen flowmetingen gedaan worden, waarbij de ernst van kleplekken of “shunts” (gaatjes in het hart) kan gemeten worden. Een MRI-scan kan het bewegende hart tijdens de samentrekking en ontspanning in beeld brengen.

VERLOOP

Het onderzoek wordt voor u ingepland op de dienst radiologie. Er zal voor het onderzoek een infuus geplaatst worden in de arm, omdat er een beetje contrastmiddel toegediend zal worden tijdens het onderzoek. Dit contrastmiddel is niet belastend voor de nieren. Nadien zal u door een verpleegkundige op de scantafel geïnstalleerd worden.

De scanner zelf is een wat nauwe buis, sommige mensen die last hebben van claustrofobie laten zich daardoor op voorhand vaak afschrikken voor dit onderzoek. Het helpt voor deze mensen om de ogen te sluiten nog voor de onderzoekstafel in de buis geschoven wordt, en dan gewoon met gesloten ogen het onderzoek te laten gebeuren. Er is in de scanner voldoende ruimte om vlot te ademen en u kan altijd met de verpleegkundige communiceren. U krijgt een belletje waarop u kan drukken wanneer u iets kenbaar wil maken. Bespreek dit op voorhand met uw arts. Deze kan eventueel zorgen voor een licht kalmeermiddel, welke u vooraf kan innemen. Dan is het wel raadzaam dat u zelf niet rijdt na het onderzoek.

Het onderzoek duurt 30 tot 60 minuten, afhankelijk van de vraagstelling van het onderzoek en hoeveel beelden gemaakt moeten worden. Tijdens het onderzoek moet u rustig stil liggen op de rug. Voor uw comfort kunt u een kussentje onder de knieën krijgen. Er zal u op een bepaald moment in het onderzoek meerdere malen gevraagd worden diep in te ademen en de adem dan een tiental seconden in te houden.

Een MRI-scan maakt een kloppend en brommend geluid, dit is normaal. Daarom krijgt u oordopjes en een hoofdtelefoon bij de start van het onderzoek.

VOORBEREIDING

U mag alle medicatie doornemen die u gewoonlijk neemt.

Heeft u een pacemaker of defibrillator of andere speciale metalen voorwerpen (bv. splinters van staal) in het lichaam? Dit zal bevraagd worden, maar meld het zeker zelf ook aan de arts bij het plannen van het onderzoek.

Patiënten met een pacemaker of defibrillator zullen voor en na het MRI onderzoek bij ons op de afdeling cardiologie langskomen, om het toestel in een “MRI modus” te programmeren voor de duur van het onderzoek. In de eerste 6 weken na het plaatsen van een pacemaker of defibrillator kan geen MRI onderzoek gebeuren.

Patienten met een stent in de kransslagaderen of biologische of metalen hartkleppen kunnen zonder problemen een MRI-scan ondergaan. Evenals mensen met een onderhuids geplaatste “loop- recorder” (ritmemonitor).

NAZORG

Na het onderzoek wordt het infuus verwijderd. U functioneert normaal. Wanneer u een relaxerend middel ingenomen heeft, is het raadzaam niet zelf met de wagen te rijden.

MRI-scan

Terug

Lees meer …MRI-scan van het hart

Meer artikelen …